Dwa oblicza elegancji . White Tie i Black Tie
Biel i czerń. Dwa kolory, które w świecie elegancji od dziesięcioleci mają swoje wyraźnie określone miejsce.
Historia muszki prowadzi nas do XVII wieku i wcześniejszych form męskich ozdób noszonych pod szyją. Za jednego z jej poprzedników uznaje się cravat — chustę wiązaną wokół szyi, której rozpowszechnienie w Europie często łączy się z chorwackimi żołnierzami służącymi podczas wojny trzydziestoletniej.
Z czasem sposób wiązania i forma męskich dodatków zaczęły się zmieniać. Bogato zdobione chusty ustępowały bardziej uporządkowanym wiązaniom, a w XIX wieku mucha stała się rozpoznawalnym elementem męskiej garderoby.
White Tie. Elegancja w bieli
Choć Black Tie i White Tie kojarzą się z bardzo formalnym strojem, nie oznaczają tego samego.
White Tie jest najbardziej formalnym klasycznym strojem wieczorowym. Tradycyjnie składa się z czarnego fraka, białej koszuli, białej kamizelki oraz białej muszki. Black Tie znajduje się o stopień niżej — jego podstawą jest smoking, biała koszula i czarna mucha.
W obu przypadkach biel i czerń budują kontrast i podkreślają znaczenie materiału oraz detalu. Podobną zasadę możemy odnaleźć w świecie tkanin.
Biel może wydawać się kolorem prostym, jednak w tkaninach jej charakter w dużej mierze zależy od struktury. Jasne powierzchnie dobrze eksponują splot, zagłębienia i wypukłości, a światło podkreśla nawet niewielkie różnice w budowie materiału.
Biel może być czysta, kremowa, wpadająca w ecru lub kość słoniową, dlatego pozornie podobne tkaniny mogą dawać zupełnie inny efekt.
Do naszej interpretacji White Tie wybraliśmy kolekcje Amaze Me, Alice, Dress Me, Catch Me oraz Cover Me. Każda z nich pokazuje biel w inny sposób — od miękkiej, subtelnej powierzchni, przez szenilowe struktury, po bardziej zdecydowany, trójwymiarowy relief.
White Tie pokazuje, że biel nie musi być jednolita i spokojna. W tkaninach może być miękka, przestrzenna, subtelna albo wyrazista.
Black Tie. Elegancja w czerni
Black Tie to klasyczny wieczorowy kod ubioru, którego najbardziej rozpoznawalnym elementem jest czarna mucha. Jest mniej formalny od White Tie, ale nadal pozostaje symbolem elegancji związanej ze smokingiem, galami i wydarzeniami wieczorowymi.
Tak jak w przypadku bieli, również czerń nabiera charakteru dopiero w połączeniu z konkretnym materiałem. Może być głęboko matowa, delikatnie połyskująca, aksamitna, miękka lub wyraźnie strukturalna. Duże znaczenie mają faktura, kierunek włókien oraz sposób odbijania światła.
W naszej interpretacji Black Tie znalazły się tkaniny Dress Me, Impress Me, Torre, Salvador oraz Touch Me.
Dress Me wyróżnia się trójwymiarową powierzchnią, która w czerni mocno podkreśla światło i cień. Impress Me pokazuje bardziej miękką, szenilową stronę ciemnej kolorystyki. Torre zmienia swój wygląd wraz z kierunkiem ułożenia włosa, a Salvador wprowadza głębię charakterystyczną dla velvetu. Touch Me łączy natomiast matową nić z delikatnym połyskiem, dzięki czemu powierzchnia zmienia się wraz z oświetleniem.
White Tie i Black Tie pokazują, że biel i czerń mogą mieć wiele różnych odsłon. W tkaninach o ich odbiorze decydują nie tylko kolor, ale również splot, struktura i wykończenie. To właśnie te elementy sprawiają, że pozornie podobne materiały mogą tworzyć zupełnie inny efekt.
